Nie mogę pisać bloga w święta, bo blog tylko przypomina mi, że mam być chuda. Ale teraz się nie da. Już żałuję, że są święta, chociaż się jeszcze nie zaczęły.
Nie umiem się teraz uczyć, chociaż muszę. Jutro poznam dużo nowych ludzi, boję się, nie lubię obcych. Będę obchodzić Wielkanoc, chociaż sama nie wiem czy wierzę w Boga. Byłam u spowiedzi i zapomniałam powiedzieć księdzu, że się nachlałam w weekend na imprezie. Muszę się uśmiechać i być dla wszystkich serdeczna. Mam zniszczone włosy i paznokcie. Moje całe życie jest zniszczone, ciągle sprawiam mamie przykrość. Mama jak nikt inny potrafi wzbudzić we mnie poczucie winy. A ja nie umiem mówić o swoich uczuciach. Chcę być tylko dobrym człowiekiem. Być zawsze najlepsza. Być inteligentna i piękna, dużo pisać i fotografować. Teraz robię dużo zdjęć, staram się wszystko wycisnąć z mojej pięcioletniej puszki. Chcę, żeby znowu porwała mnie wyobraźnia, ale już chyba za mało we mnie tej autentyczności i naturalności. Zjadły mnie schematy. Psuję się.
Jestem uzależniona od internetu. Jestem chora.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz