i'm the girl lost to cocaine

Chyba już nie interesuje mnie fotografia. Dobra, to jest gówno prawda, bo jara mnie to jak nic innego, zawszę kilka godzin buszuję po antykwariatach w poszukiwaniu starych numerów Vogue. Ale nic mi się nie chce. Nie podoba mi się to co robię, chyba czas na jakieś zmiany. Tylko oporna jestem, to nie dobrze. Mówię, że muszę się uczyć, ale i tak się nie uczę. Lajtowo życie biorę. Fajnie mi tak jest.
No dobra, wiele można by było jeszcze na ten temat powiedzieć, ale nie wszystko byłoby prawdą. Zresztą, kłamanie jest spoko. A tata kupił mi adapter, żeby mi się nie nudziło. Jest zima, mam cyfrę z lusterkiem w środku, stary obiektyw (z metalu sialalajlalaj). Iskrzące się drobiny wody w graficzny cień. Niby jestem już duża, ale bokehu nie umiem sobie odpuścić. Taka magia, jest muzyka. Lubię piosenkę Don't bring me down Sii, ja ogólnie lubię takie klimaty. I'm the girl lost to cocaine. Zajarałoby się coś, żeby nie było tak melancholijnie, ale w sumie to ja się trochę boję takich eksperymentów. 
Właśnie słucham Everything Lifehouse i zrobiło mi się tak smutno, boże, tak smutno, że oczy zrobiły mi się troszkę mokre. Nie, żeby ta piosenka coś mi przypominała, nic w tym stylu, aż taka ckliwa to nie jestem. Tylko ffth mi brakuje.

ich glaub an dich